|
امر به معروف و نهى از منكر امام باقر عليه السلام: «بئس القوم، قوم يعيبون الامر بالمعروف والنهى عن المنكر» (وسائل الشيعه، ج11، ص394) بد قومى هستند ، قومى كه بر امر به معروف و نهى از منكر، عيب مىگيرند و آن را بىارزش مىپندارند . امام صادق عليه السلام: «انما يامر بالمعروف و ينهى عن المنكر من كانت فيه ثلاث خصال : عالم بما يامر به تارك لما ينهى عنه، عادل فيما يامر عادل فيما ينهى، رفيق فيما يامر رفيق فيما ينهى به .» (وسائل الشيعه، ج11، ص403) كسى امر به معروف و نهى از منكر مىكند كه سه ويژگى در اوست: به آنچه بدان دعوت مىكند آگاهى دارد و از آنچه باز مىدارد كناره مىگيرد، در امر و نهى خود مرز عدالت را پاس مىدارد و با نرمى و مهربانى امر به معروف و نهى از منكر مىكند . امام على عليه السلام: «ما اعمال البر كلها، والجهاد فى سبيل الله عند الامر بالمعروف و النهى عن المنكر الا كنفثة فى بحر لجى» . (1) تمامى اعمال و كارها حتى جهاد در راه خدا در برابر امر به معرف و نهى از منكر مانند قطره اى در مقابل يك درياى بزرگ و پهناور است . امام على عليه السلام: «[فرض الله] الامر بالمعروف مصلحة للعوام، والنهى عن المنكر ردعا للسفهاء» . (2) خداوند متعال امر به معروف را براى صلاح و مصلحت هاى جامعه و نهى از منكر را براى راندن بىخردان (نادانان) از گناه، واجب كرد . امام على عليه السلام: «من لم يعرف بقلبه معروفا، و لم ينكر منكرا ، قلب فجعل اعلاه اسفله، و اسفله اعلاه» . (3) آن كه كارهاى خوب را به دل، نيك نشمارد و كارهاى زشت را به دل، ناپسند نشمرد، چنان واژگونه گردد بالاى او پايين، و پايين او بالا مىگردد (يعنى تشخيص خوب و بد را از دست مىدهد) . امام على عليه السلام: «من امر بالمعروف شد ظهور المؤمنين، و من نهى المنكر ارغم انوف الكافرين (المنافقين)» . (4) آن كس كه به نيكى ها فرمان دهد، پشت مؤمنان را محكم كرده است و كسى كه از زشتى ها نهى كند بينى كافران (منافقان) را به خاك ماليده است . امام على عليه السلام: «ايها المؤمنون، انه من راى عدوانا يعمل به و منكرا يدعى اليه، فانكره بقلبه، فقد سلم و برىء، و من انكره بلسانه فقد اجر، و هو افضل من صاحبه، و من انكره بالسيف لتكون كلمة الله هى العليا و كلمة الظالمين هى السفلى، فذلك الذى اصاب سبيل الهدى، و قام على الطريق، و نور فى قلبه اليقين» . (5) اى مؤمنان! به راستى آن كس كه ستمى را ببيند كه انجام مىشود و زشتى را كه بدان فرا خوانده مىشود، اگر تنها با قلب خود زشتبداند، به سلامتخواهد ماند و گناهى بر او نيست (در صورتى كه قدرت بيشتر از آن ندارد)، و اگر به زبان ناپسند بشمارد البته پاداش الهى خواهد داشت و مقامش برتر از گروه نخست است، و هر كه با شمشير براى بزرگداشت نام خدا و پستى سخن ستمگران به مبارزه برخيزد، راه هدايت را يافته و به جاده حقيقى گام نهاده و نور يقين بر دلش تابيده است . امام على عليه السلام: «ان الامر بالمعروف والنهى عن المنكر لخلقان من خلق الله سبحانه و انهما لايقربان من اجل و لاينقصان من رزق» . (6) به راستى كه امر به معروف و نهى از منكر دو صفت از صفات خداوند سبحان است كه نه مرگ كسى را نزديك مىكنند و نه از روزى كسى مىكاهند . امام على عليه السلام: «لعن الله الآمرين بالمعروف التاركين له، والناهين عن المنكر العاملين به» . (7) نفرين خدا بر آن كسانى باد كه امر به معروف كنند و خود آن را ترك گويند، و نهى از منكر كنند و خود مرتكب آن شوند . امام على عليه السلام: «مر بالمعروف تكن من اهله، وانكر المنكر بلسانك و يدك، و باين من فعله بجهدك» (8) به نيكىها فرمان ده تا از اهل آن باشى و زشتى را با دست و زبان، ناپسند بشمار و بكوش تا با آن كس كه آن را انجام مىدهد، بيگانه باشى . امام على عليه السلام: «الامر بالمعروف افضل اعمال الخلق» (9) برترين كارهاى مردم، امر به معروف (و نهى از منكر) است . «ائتمروا بالمعروف وامروا به، و تناهوا عن المنكر وانهوا عنه» (10) هم خود به كارهاى نيك بپردازيد و هم ديگران را به آن فرمان دهيد و از كارهاى زشت دورى كنيد و ديگران را هم از آن باز داريد . امام على عليه السلام: «كن آمرا بالمعروف و عاملا به، و لاتكن ممن يامر به و يناى عنه، فتبوء باثمه، و تتعرض لمقت ربه» . (11) هميشه امر به معروف كن و خود به آن عمل نما و از آنانى مباش كه به نيكى فرمان دهند و خود از آن شانه خالى كنند، كه چنين افراد به گناه خويش گرفتارند و مورد خشم پروردگار واقع مىشوند . امام على عليه السلام: «كن بالمعروف آمرا، و عن المنكر ناهيا، و بالخير عاملا، و للشر مانعا» (12) در همه حال امر كننده به معروف و بازدارنده از منكر باش، به خوبيها عمل كن و بديها را مانع باش . پىنوشتها: 1 . نهج البلاغه، حكمت 374 . 2 . نهج البلاغه، حكمت 252 . 3 . نهج البلاغه، حكمت 375 . 4 . نهج البلاغه، حكمت30 . 5 . نهج البلاغه، حكمت373 . 6 . نهج البلاغه، خطبه 156 . 7 . نهج البلاغه، خطبه 129 . 8 . دستور معالم الحكم، ص71 . 9 . غرر الحكم، ج1، ص103 . 10 . همان، ص 150 . 11 . همان، ص 108 . 12 . همان، 107 .
+ نوشته شده در شنبه هفتم مرداد 1385ساعت 12:7  توسط علیرضا
|
|
|